Theodor Simon Flatau

Theodor Simon Flatau był niemieckim lekarzem otorynolaryngologiem i foniatrą. Urodził się 4 czerwca 1860 roku w Ełku, znanym w artykule pod nazwą Lyck, a zmarł 29 października 1937 roku w Berlinie. Był synem Theodora Flataua, współzałożyciela i współwłaściciela fabryki chemicznej Dr Pieper u. Flatau. Studiował w Berlinie i na Uniwersytecie w Heidelbergu, gdzie w 1882 roku uzyskał tytuł doktora nauk medycznych.

Specjalizował się między innymi u Salomona Moosa w klinikach rynolaryngologii i otiatrii. Od 1885 roku pracował w Berlinie, a w latach 1894-1897 studiował tam muzykę. Od 1905 roku był związany z kliniką Charité. Wprowadził do medycyny pojęcia fonastenii i dysodii. Z okazji jego 70. urodzin ukazało się poświęcone mu specjalne wydanie czasopisma „Stimme”. W 1933 roku stracił posadę akademicką z powodu żydowskiego pochodzenia. Był żonaty z Eveline Albu; mieli dwóch synów i córkę. Among jego publikacji znalazły się prace o chorobach krtani, zaburzeniach mowy i higienie głosu.

Na podstawie artykułu „Theodor Simon Flatau” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.