Leszek Błażyński

Leszek Błażyński był polskim bokserem wagi muszej, urodzonym 5 marca 1949 roku w Ełku. Karierę klubową rozpoczął w Mazurze Ełk, gdzie występował w latach 1964-1969. Następnie boksował w BBTS Włókniarz Bielsko-Biała i Szombierkach Bytom. Dwukrotnie zdobył brązowy medal olimpijski: w Monachium w 1972 roku i w Montrealu w 1976 roku. W 1977 roku został mistrzem Europy, a sześć lat wcześniej zdobył wicemistrzostwo kontynentu.

Był dwukrotnym mistrzem Polski i 11-krotnym reprezentantem kraju w meczach międzypaństwowych. W trakcie kariery stoczył 317 walk, z których 282 wygrał, cztery zremisował, a 31 przegrał. Z zawodu był mechanikiem. Po zakończeniu kariery pracował jako trener bokserski, okazjonalnie zajmował się dziennikarstwem i występował w kabarecie oraz jako wokalista jazzowy.

Zmarł 6 sierpnia 1992 roku w Katowicach. W Ełku, w sali sportowej, w której trenował w klubie Mazur, w 2021 roku odsłonięto tablicę upamiętniającą Błażyńskiego.

Na podstawie artykułu „Leszek Błażyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.